หลักการทำงานของรถปั้นจั่นไฮดรอลิคหรือรถเครน
- 09/09/2015
ปั้นจั่นหรือเครน หมายถึง เครื่องจักรหรืออุปกรณ์ที่ใช้ยกสิ่งของหรือวัสดุขี้นลงตามแนวดิ่ง และเคลื่อนย้ายวัสดุนั้นในลักษณะแขวนลอยไปตามแนวราบ
ปั้นจั่นสามารถแบ่งโดยใช้การเคลื่อนที่เป็นเกณฑ์ได้ 2 ประเภทหลักๆ คือ ปั้นจั่นแบบอยู่กับที่ และ ปั้นจั่นแบบเคลื่อนที่
- ปั้นจั่นแบบอยู่กับที่ หมายถึง ปั้นจั่นที่ประกอบด้วยอุปกรณ์การควบคุมที่ติดตั้งอยู่บนหอสูง ขาตั้ง หรือบนล้อเลื่อน ซึ่งการใช้งานจะถูกจำกัดตามระยะที่ขาตั้งหรือล้อเลื่อนเคลื่อนที่ไปได้
- ปั้นจั่นแบบเคลื่อนที่ หมายถึง ปั้นจั่นที่ประกอบด้วยอุปกรณ์ควบคุมติดตั้งอยู่บนยานพาหนะที่ขับเคลื่อนในตัว
ปั้นจั่นแบบนี้จะสามารถเคลื่อนที่ไปในที่ต่างๆได้อย่างรวดเร็ว เช่น รถปั้นจั่นหรือรถเครน
ส่วนประกอบหลักของปั้นจั่นมีดังนี้
- แขนบูม
- กว้าน
- ขายันพื้น
- น้ำหนักถ่วง
- ลวดสลิงเครน
- ตะขอ
1. แขนบูม
เป็นแขนโลหะซ้อนกันอยู่ ทำจากเหล็กกล้า มีโครงสร้างระบบไฮดรอลิค สามารถยืด-หดได้ ยิ่งแขนบูมยื่นออกไปในแนวราบมาก การยกน้ำหนักที่ไม่ทำให้เครนล้ม ก็จะทำได้น้อยลง
ทำหน้าที่ควบคุมลวดสลิงเครนที่ใช้ในการยกสิ่งของ เมื่อกว้านม้วนลวดสลิงเครนกลับเข้ามา สิ่งของจะถูกยกลอยขึ้น ระบบของรอกชุดและลวดสลิงเครนที่อยู่ระหว่างบูมกับตะขอจะทำหน้าที่ช่วยผ่อนแรงให้กับกว้าน เช่น
ถ้าน้ำหนักยก 20 ตัน ลวดสลิงเครนจะผ่านรอก 4 หรือ 5 ตัว
ถ้าน้ำหนักยก 45 ตัน ลวดสลิงเครนจะผ่านรอก 7 หรือ 11 ตัว
3.ขายันพื้น
ในระหว่างยกของหนัก เครนต้องพึ่งขายันพื้นในการป้องกันไม่ให้เอียงไปด้านใดด้านหนึ่ง
ขายันพื้นแต่ละอันจะทำหน้าที่เหมือนจุดหมุนของตาชั่ง ช่วยรักษาสมดุลระหว่างน้ำหนักสิ่งของที่ยกกับ
น้ำหนักของรถเครนเอง
ขายันพื้นทำจากเหล็กกล้าอลูมิเนียม แต่ละขาสามารถเลื่อนขึ้นลง-ได้อย่างอิสระ เพื่อทำให้รถเครนวางตัวอยู่ในแนวระดับ
น้ำหนักถ่วงมีไว้เพื่อทำให้เครนสมดุล ขณะกำลังยกสิ่งของ
ลวดสลิงที่ใช้สำหรับรถเครน จะเป็นลวดสลิงที่เกลียวละเอียด เพื่อให้มีความอ่อนตัวและยืดหยุ่น เหมาะกับการใช้งานกับรอก
ตะขอใช้สำหรับเกี่ยวกับสิ่งของที่ต้องการยก ตะขอมีหลากหลายรูปแบบ ต้องเลือกให้ถูกต้องกับการใช้งาน